آوای اسفاد

بالاتر از خیال، رؤیای بی نظیر!در دام واژه ات، طبعم شده اسیرمن نیشتر زنم، بر قلب دفترماز عشق آن قنات، از شوق آن کویردر گرمی تموز، ابیاتْ چون نسیمدر چلّه ی بلند ، مانند زمهریردر وصف حال تو، این شد بیان منیک قطعه از بهشت، با مردمی بصیرسرو صنوبرت، بر قلب سبز تومانا وسربلند، اِستاده چون امیردر بازی فلک ، با چیدمان دوستشد مات روی تو ، هم شاه و هم وزیرای مادر وطن ، پرچین دامنتهم مأمن صغیر، هم مدفن کبیربر خوان لطف تو، یکسان نشسته اندعمری کنار هم، دارنده وُ فقیرهم سو و هم قدم ، چون موج سربلندمحض دل وطن...

وقتی تو بودی زندگی جوری دگر بودبا بودنت هر روز من ، روز پدر بودوقتی تو بودی باغ ها سرسبز بودنداز نور رویت لحظه هایم پر ثمر بودتو بودی و پیش نگاه مهربانتبی مهری دنیا برایم بی اثر بودظلمت فراگیر و مرا ، اما وجودتچون شمع بر کاشانه ام شب تا سحر بودپایین برگ امتحان روزگارمامضای زیبای تو بابا معتبر بوددر خاطرت آسایش امروزمان بودزان رو خوشی هایت همیشه مختصر بودچشمان مظلومت دلم را چنگ میزدروزی که فهمیدم تو را وقت سفر بودبا رفتنت ای بهترین بابای دنیااز هجر تو پیوسته بر جانم شرر بودبر تلخی ایام بعد از ر...