شعر محلی/شاعر جناب آقای مرتضی حسینی اسفاد

شعرمحلی به گویش اسفاد

اشکنه اَو ماش بوده روی بار یادش به خیر

چای خوشمزه زِ اوی پای چنار یادش به خیر

در تموس گُرماس یا اودوغ خیار ور دل ما بو

در سلیمونی به پیش اون مزار یادش به خیر

وقت انبار مبردی به کِشمونا تا بِندازی

چَپه گشته ، خر مَه کرده فرار یادش به خیر

خره گُرتاز مزنه ، که میتونه اور بگیره ؟

مگن ور سر او خورده باد بهار یادش به خیر

امشو ام سَرّمه ، اُو دَری مِگن مال منه

با چراغ موشی، برو باغ کنار یادش به خیر

کوپنا ، او زمونا ، پیش همه ارزشه داش

کوپن نفت وکوپن خوار و بار یادش به خیر

شرکتای اسفاد ز یک دم همه نومونا حسن

قند و نفت و بقیه از یک کنار یادش به خیر

رسمو ره ورمداشتی بری هزم تو بیابو

خر تو هم بچره ، کردی چدار یادش به خیر

وقت تابستو مشد انجیرای سرخ و سیاه

بادرینگ و زردآلو ، باغ انار یادش به خیر

مثل حالا اوی لوله ، او زمونا مُد نبو

بُنکه ها به دست مه نداش قرار یادش به خیر

از کریستال و کراک یک نفر معتاد نبو

اگر یه حب مبو بری خمار یادش به خیر

گردنای جوونا ، کج شده ، پای بافورن

مه ندیدم سالم بین هزار یادش به خیر

مگن اون دوره همه شبا کنار هم بودن

دل مردما نداش گرد و غبار یادش به خیر

پیَرار، سُویار شدن بچه ها ، حُرمت نیه

او زمانی که پیر داش اقتدار، یادش به خیر

پیش والدین همه پای خو ر جمع مکنن

همه از پیشه ی خو به اختیار، یادش به خیر

ورمغلتن جلوی آدم چنو بشکه نف

اَو برفته همه ی او اعتبار یادش به خیر

اگر صد شهر و دهات و کشور خارجی شُم

دل مه کرده به اسفاد افتخار یادش به خیر

شاعر: مرتضی حسینی اسفاد (شمیم)

+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم تیر ۱۴۰۳ ساعت 17:45 توسط حسين اسداللهي  |