آوای اسفاد

یک قطعه از بهشت (شعر بانو اسماعیلی)بالاتر از خیال، رؤیای بی نظیر!در دام واژه ات، طبعم شده اسیرمن نیشتر زنم، بر قلب دفترماز عشق آن قنات، از شوق آن کویردر گرمی تموز، ابیاتْ چون نسیمدر چلّه ی بلند ، مانند زمهریردر وصف حال تو، این شد بیان منیک قطعه از بهشت، با مردمی بصیرسرو صنوبرت، بر قلب سبز تومانا وسربلند، اِستاده چون امیردر بازی فلک ، با چیدمان دوستشد مات روی تو ، هم شاه و هم وزیرای مادر وطن ، پرچین دامنتهم مأمن صغیر، هم مدفن کبیربر خوان لطف تو، یکسان نشسته اندعمری کنار هم، دارنده وُ فقیرهم سو آوای اسفاد...ادامه مطلب

السنوارمن فکر میکنم که رضا ضامنش بودبا اقتداء به شاه خراسان شهید شدالگوی استقامت واستادغیرت استیک عمر جهد کردو نه آسان شهید شدیحیی که بود مرگ وَ را زنده تر نمود پرچم به دوش در ره قرآن شهید شداندیشه مقاومت از او قوام یافتاوعهدکرد و بر سر پیمان شهید شداسطوره شد چو خاک وطن در بغل گرفتچون قهرمان میانه میدان شهید شدایستاده در زمین و درآوارشهر خود باقلب مطمئن ، نه هراسان شهید شدتا آخرین نفس ننشست در ره وطنازخود گذشت ، پیکر بی جان شهید شد غلامحیدر کریمی اسفاد + نوشته شده در دوشنبه سی ام مهر آوای اسفاد...ادامه مطلب

تقدیم به مجاهد شهید یحیی سنوار تا آخرین سلاحبا آخرین سلاح ، بجنگ و امان نده!اینک زمان توست به دشمن زمان ندهاسطوره باش! رستم این داستان تویی،میدان به دیوِ آخرِ این هفت خان ندهای قهرمانِ قصه ی فردای کودکان!جز مشقِ سرخِ عشق به این کودکان ندهتو پرچم شجاعتِ این انتفاضه ای!جز دست انتقام به میدان، تکان ندهای شیر ! از کمین به درآ نعره ای بکش!این گرگ، رفتنی‌ست، به او آشیان ندهیحیا شدی که زنده کنی این قیام رابرخیز و تن به یورش این مردگان ندهای شاه بیتِ نابِ حماسه، رجزبخوان!جاری بمان و آوای اسفاد...ادامه مطلب

سرو اسفادسفرنامه را چون که ناصرنگاشتبسی حرمت سرو را پاسداشتبر اسفاد چو ایشان نمودی گذر بر آن مسجد و سرو کردی نظر پس ازقرن ها، ازچه کرده نهان ندیدهست اوازه اش در جهان چرا اسم سرو سهی را نَبُرد گمانم که او حق اسفاد خوردکهنسال تر زو بدین جا که دیدبه ایران کجا مثلش امد پدیدندیدی تو سروی بدینسان بزرگتنومند و خُرّم ،عظیم وسترگنه شاید تورا ای ادیب شهیر کنی حذف این خلقت بی نظیربگو بر ادیب و به استاد ما که این سرو را گوشه ای جانمابه تحسین این سرو یونس نوشتدرودش براین خلقت وهرکه کشتغلامحیدر کریمی مرداد ۴۰۳ + نوشته شده در چهارشنبه دهم مرداد ۱۴۰۳ ساعت 8:3 توسط حسين اسداللهي  |  آوای اسفاد...ادامه مطلب

اینجا اسفاد است ،دیار نیاکان ما ،سرزمین مردان پر تلاش ،سرزمین آب و آینه ،دیار زنان خستگی ناپذیر ،و مهد پیله وران .ما در اینجا ریشه داریمدر این خاک ،که دستبندی از گل و سبزه با اوست ،که سروَش به بلندای تاریخ است ،در آب زلالش که می توانآسمان را در آن جستجو کردریشه داریم در تاریخش ،در فرهنگ و هنرش ،در چلپک و چگمالش ،در زعفران و انگورش ،در گندم زردگونش ،در آب گوارایش ،که کام رهگذران تشنه را سیراب می کندما اینجا ماندگاریم ،ما از سپیده دم عمر اینجا بوده ایم ،ما اینجا زبان باز کرده ایم ،ما اینجا بزرگ شده ایم،ما ریشه داریم در این خاک ،چون سرو کهنسالش .ما صدای ناله چرخ حلاجی مادربزرگ را هنوز از یاد نبرده ایمهنوز خنده های کودکانه همبازیهایمانحین بازی هفت سنگ را از یاد نبردهایمهنوز تاس و سره و میرآب مهربانو خاطره جشن سره در شب های تابستان رااز یاد نبرده ایمهنوز آهنگ موزون مسافران در کمرکش شاسکوهدر گوشهامان طنین انداز است:"اگر ناتوانی بگو یا علیاگر خسته جانی بگو یاعلی"هنوزخاطره گندم زارهای کجاردر روزهای گرم تابستانو نیمرو درست کردن نوجوان بی تجربه زیر نور مهتابو روانه شدن بارهای طلایی گندمبه سوی آبادی را از یاد نبرده ایم.هنوز نور چراغها را در سحرهای سرد پاییزیو طلوع زیبای خورشیددر مزارع زعفران رااز یاد نبرده ایمهنوز ساختن چکش های کوچکبا قالب انگشت سبابه مرد گدازگربرای کودکان بازیگوشرا از یاد نبرده ایم .ما فرزندان مردانی هستیمکه آهن گداخته را رام کردندتا به خدمت مرد برزگر در آورند .ما هنوز از یاد نبرده ایم شب نشینی های طولانی ،قصه های دنباله دار پدر بزرگ ،بقچه های گل های ارغوانی ،و رشته های سرخرنگ زعفراندر بشقاب های چینی گلدار را .ای کاش جشن های زیبای عروسی ،اسب زیبای شاه پری ،و پوستین م آوای اسفاد...ادامه مطلب